Wat te filmen als er niets gebeurt.
Het beeldmateriaal dat de moeite waard is om te bewaren, is zelden het beeldmateriaal dat je had gepland. Hier is waar je de camera in plaats daarvan op moet richten.
Het geplande moment was nooit het risico
Het optreden wordt gefilmd. Iemand richt altijd wel een telefoon op het podium, dus dat beeldmateriaal liep nooit echt gevaar. Wat wel gevaar loopt, is alles eromheen: het wachten vooraf, de wandeling terug naar de auto, de gewone tussenpoos waar niemand aan denkt om een telefoon op te richten, omdat er, technisch gezien, niets gebeurt. Richt de camera ook op die minuten, en film ze in dezelfde tape als het geplande moment: niets wordt gerangschikt of als hoogtepunt uitgekozen, dus de gewone tussenpoos komt gewoon naast het moment terecht waar iedereen voor kwam, in de afgewerkte film.
Wat echt de moeite waard is om te filmen
- Het eten. Laat het geluid doorlopen tot voorbij het punt waarop iemand er nog voor poseert.
- De wandeling naar school, of waarheen dan ook. Het echte tempo, de echte omweg, wat er ook aan niemand in het bijzonder wordt verteld.
- De auto. Niemand is van plan die te filmen, en het is waar een verrassend deel van het gezinsleven zich echt afspeelt.
- Iemand midden in een klusje. Koken, was vouwen, half naar de televisie kijken, niet naar de lens.
- De grootouder middenin een verhaal. Het verhaal dat de hele tafel al uit het hoofd kent. Richt de telefoon er deze keer op in plaats van te wachten tot het afgelopen is.
- De tien minuten aan weerszijden van het evenement. De lobby, de rit ernaartoe, de wandeling terug. Niemand pakt daarvoor een telefoon, en dat is precies het probleem.
- De ruimte zelf. Het aanrecht, de gang, het huis, gewoon, terwijl je er nog in woont.
Een gezicht is makkelijker vast te houden dan je zou denken. Een stem niet, dus laat het geluid lopen, ook als er op het scherm niet veel gebeurt. Bewaar zulk beeldmateriaal ook als het er rommelig uitziet of het licht niet klopt: hoe iets klinkt, doet er later vaak meer toe dan hoe het eruitziet, en die afweging is een eigen stuk waard, op de onvolmaakte familiefilm.
Alles hierboven is voor één dag. Het maanden volhouden is een ander soort plan: zie een jaar van je kind filmen voor wat er echt standhoudt na de eerste weken. Een groepsreis heeft een eigen lijst met wat niemand filmt, op de reispagina. En sommige dingen zijn groter dan een dag zonder ooit een gelegenheid te zijn, en dat is het volgende onderdeel.
Wat een hele tape waard is als er geen gelegenheid is
Elke gelegenheid met een eigen pagina hier heeft een datum: een wedstrijd, een reis, een bruiloft, een verjaardag. Iemand plant die, en iemand denkt eraan ze te filmen. Wat geen datum heeft, is het laatste jaar in een flat, een vriendengroep in een samenstelling die niet lang meer zal bestaan, de eerste zomer van een tuin. Niets markeert het begin van een van deze, dus niets zegt je dat je er een camera op moet richten.
Het laatste jaar van iets, terwijl het nog gebeurt
Sommige jaren zijn duidelijk de laatste in hun soort voordat ze voorbij zijn. Het jaar voor het ouderlijk huis wordt verkocht. De laatste hele zomer voordat een kind naar school gaat en het hele ritme van de week verandert. Het laatste jaar van een familiezaak op de hoek waar hij drie decennia heeft gestaan. Geen van deze landt op een kalender, want er is geen enkele dag om aan te wijzen, alleen een trage afsluiting verspreid over maanden.
De test is simpel: kun je jezelf later al horen zeggen "dat hele jaar" erover, in de verleden tijd, begin dan nu. Niet één grote opname vlak voor de verhuizers komen. De keuken terwijl je er nog elke ochtend staat. De kassa van de zaak bij sluitingstijd, op een doodgewone dinsdag. De laatste keer dat het hele gezin aan dezelfde tafel past voordat iemand het huis uit gaat.
Een tape heeft alleen een naam nodig, geen reden.
Een begin waar niemand een feestje voor geeft
De clip van hem-mee-naar-huis-nemen wordt gefilmd. Iedereen grijpt daarvoor naar een telefoon. Wat niet gefilmd wordt, is de derde week, wanneer het puppy vermoeiend is in plaats van schattig en het huis nog niet aan hem gewend is. Een lege flat voordat de meubels er staan, dozen nog dichtgeplakt, wordt overgeslagen ten gunste van de afgewerkte kamer een maand later. Het eerste weekend van een tuin is aarde en een tuinslang en nog niets groens. De vijfde week van een nieuwe baan, zodra die is opgehouden een gebeurtenis te zijn en een routine is geworden, lijkt meer op wat de baan echt is dan de eerste dag bij de deur.
Deze beginmomenten zijn per definitie ongefotogeniek. Dat is precies de reden dat niemand ze filmt, en precies de reden dat ze het filmen waard zijn.
De trage momenten
Een gewoon videogesprek met een grootouder, gefilmd niet omdat er iets gebeurt, maar omdat je nu al vermoedt dat je later het geluid van die ene specifieke lach zult willen. Een vriendengroep die nog in dezelfde stad woont, gefilmd op een doodgewone donderdag, voordat de eerste iemand ergens anders een baan aanneemt en het wekelijkse ding stopt wekelijks te zijn. Deze zijn het lastigst te rechtvaardigen op het moment zelf, omdat er nog niets mis is en er niets gebeurt.
Om het maar ronduit te zeggen: dit is niet iemands achteruitgang filmen voor content. Het is het tegenovergestelde instinct. Het is iemand filmen terwijl die nog helemaal zichzelf is, op een dag die op zich niets bijzonders heeft, omdat juist die gewoonheid later blijkt te tellen.
Geef hem een naam, en hij bestaat
Hier is geen evenement, plan of publiek voor nodig. Een tape heeft geen gelegenheid nodig om hem te rechtvaardigen, alleen een naam, en hem een naam geven is de hele ceremonie. “Papa’s dinsdagen.” “Het appartement voor we verkopen.” “Bruno, maand één.” Je kunt meerdere tapes tegelijk bijhouden, dus de tape van de puppy en het laatste jaar in het appartement hoeven niet met elkaar te concurreren, en een lang hoofdstuk kan gewoon uit twee of drie tapes bestaan.
Hoe het echt op een tape terechtkomt
-
Begin een tape en geef hem een naam
Tik op Nieuwe tape, geef hem een naam, en hij is klaar om te vullen. Begin er meerdere, één voor elke periode van het gewone leven.
-
Houd de telefoon zijwaarts
Tapes zijn breedbeeld, en verticale video wordt er niet aan toegevoegd. Het is het eerste wat de moeite waard is om te weten voordat je iets filmt.
-
Tik op REC, en vergeet daarna dat de app er is
Terwijl REC aanstaat, houdt VideoBro je camerarol in de gaten, en elke horizontale video die je filmt met de gewone iPhone Camera-app komt automatisch op de tape terecht. Je hoeft VideoBro nooit te openen om te filmen.
-
Haal binnen wat je al hebt
Tik op + voor alles wat al op je telefoon staat, gefilmd voordat je aan een tape dacht, van elke datum. Het komt op het moment terecht waarop het echt is opgenomen, niet achteraan geplakt.
-
Maak je geen zorgen over het monteren
Clips spelen af in de volgorde waarin ze zijn opgenomen, dus een gewone week heeft helemaal geen montage nodig. Korte clips zijn prima. Twee uur beeldmateriaal per tape gaat een heel eind als de clips kort zijn.
-
Ontwikkel zodra de periode voorbij is
Iedereen op de tape met een account tikt op Ontwikkel, en het komt terug als één film in de Videokast. De clips blijven op de tape staan zodat je kunt blijven toevoegen of inkorten, en als de tape daarna 30 dagen lang geen wijzigingen krijgt, ruimen we de clips uit VideoBro op (we e-mailen je eerst, en het beeldmateriaal op je eigen telefoon wordt nooit aangeraakt). De afgewerkte film wordt nooit opgeruimd.
Richt hem op een tape, niet op een berg
Niets hiervan werkt als het beeldmateriaal gewoon verspreid blijft staan over wie er die dag toevallig een telefoon vasthad. Tik op Uitnodigen, en daarna nogmaals op Uitnodigen, en stuur de link naar wie er is. Tot 8 mensen, jij inbegrepen, kunnen in dezelfde tape filmen, zodat een seizoen, een reis, of een gewone maand één plek kan zijn in plaats van een clipje op ieders telefoon. Meer over hoe gedeelde tapes werken, en een voetbalseizoen werkt op dezelfde manier: wie er die week langs de lijn staat, voegt toe aan dezelfde tape.
Het monteren houdt zich bewust op de achtergrond. Inkorten en verwijderen zijn het hele gereedschap. Dat betekent ook dat een tape zichzelf niet verandert in een terugblik met verteller over jaren, het soort film dat bij een herdenking of een vijftigjarig jubileum wordt getoond: dat is echt montagewerk, met een script, muziek en beeld buiten de strikte volgorde, en een klus voor een editor achteraf. Wat een tape wel doet, is het ruwe materiaal op één plek zetten, in de volgorde waarin het gebeurde, en dat is het deel dat meestal ongedaan blijft.
Vragen die mensen als eerste stellen
Wat moet ik van mijn kinderen filmen op een gewone dag?
De stukken rond de geplande momenten: het avondeten met het geluid aan, de auto, de wandeling naar school, iemand midden in een klus, en de tien minuten voor en na het evenement. Houd de telefoon dwars, laat de opname doorlopen tot voorbij het punt waarop iemand ervoor optreedt, en verwijder een clip niet alleen omdat hij rommelig oogt.
Wat is het filmen waard als er geen gelegenheid is?
Alles wat je je later al kunt voorstellen als “dat hele jaar”: het laatste jaar in een huis, de eerste weken met een nieuwe puppy, een vriendengroep voordat iemand verhuist, een trage videobel met een grootouder. Geef het een tape en een naam op de dag dat je het merkt, niet op de dag dat het eindigt.
Komen clips van verschillende telefoons in de juiste volgorde terecht?
Ja. Een tape zet clips op volgorde van wanneer ze echt zijn opgenomen, niet van wie ze filmde of wanneer ze zijn geüpload, dus een clip die laat wordt toegevoegd vanaf de telefoon van iemand anders komt toch op de juiste plek terecht.
Maakt het uit hoe ik mijn telefoon vasthoud?
Ja. Houd hem zijwaarts. Een tape is breedbeeld, en verticale video wordt er niet aan toegevoegd, of hij nu binnenkomt via REC of via Clips toevoegen: REC slaat hem over, en Clips toevoegen laat hem niet zien in de kiezer. Als een clip die je filmde niet opduikt, is dit bijna altijd de reden.