Een video er als VHS laten uitzien zonder hem te verpesten.

Eerst: wat een videorecorder echt met een beeld deed

De meeste "VHS-filters" zijn een gok naar de look: wat korrel, een kleurverschuiving, een paar lijnen. Het echte werk was een stapel specifieke gebreken, elk met een oorzaak, en de look leest pas als echt als de gebreken de juiste zijn. Dit is wat een tape thuis met jouw middag deed.

• Het was zacht, zijwaarts meer dan verticaal. Een VHS-deck kon maar zoveel detail per beeldlijn opnemen, ruwweg 240 lijnen over een beeld dat televisie tekende met meer dan 400. Verticaal detail overleefde beter dan horizontaal, en daarom ogen gezichten op tape vriendelijk en tekst onleesbaar.
• De kleur werd apart opgenomen, en slechter. VHS bewaarde kleur met een fractie van het detail waarmee het helderheid bewaarde, op een lagere frequentie op hetzelfde spoor. Kleur liep uit voorbij zijn randen en vlekte achter alles wat rood of verzadigd was. Dat is het meest herkenbare aan het formaat.
• Het was 4:3. De televisievorm van de hele eeuw. Alles dat met een camcorder werd gefilmd, was daarvoor gecomponeerd, en een breedbeeld in een 4:3-behandeling is het midden van zichzelf met de zijkanten weg.
• De onderkant van het beeld was ruis. Twee videokoppen namen om de beurt de tape uit, en de overdracht gebeurde onderaan elk beeld, wat een scheurende band van een paar lijnen hoog achterliet. Oude televisies verborgen hem achter de rand. Platte schermen laten hem zien, en daarom hebben overzettingen van oude tapes die strook.
• Het wiebelde. Tape rekt, spoelen slippen, koppen verschuiven, en een consumentendeck kon daar niets aan corrigeren. Het beeld zwaaide hier en daar een fractie van een lijn, verloor zijn grip bij een overgang, een pauze of een slechte plakrand, en vond hem dan weer terug.
• Het viel weg. Een stofje of een versleten plekje oxide, en één beeld lang flitste een felle horizontale streep over het beeld. Op een goed gebruikte tape een paar per minuut.
• Elke kopie werd slechter. Een kopie van een kopie verloor detail en kreeg ruis erbij. Een kopie van een kopie van een kopie is wat de meesten van ons zich herinneren, en daarom voelt de look verder weg dan de jaren alleen verklaren.

Het punt van deze lijst: korrel alleen is geen VHS. Kleurvervaging, een 4:3-beeld, een band langs de onderkant en een beeld dat bij elke overgang zijn houvast verliest, zijn dat wel, en doet een behandeling dat, dan leest het als tape, zelfs voor iemand die er nooit een heeft vastgehad. De geschiedenis van de familiecamcorder is waar de apparaten achter dit alles vandaan kwamen.

De drie manieren om de look op een iPhone te krijgen

Ze verschillen vooral op één vraag: waar leeft de look? In het bestand, of bij het afspelen. Beslis dat eerst en de rest is detail.

1. Film met een retro-camera-app

Deze apps vervangen de Camera-app en nemen op met de look er al op: de korrel, de datumstempel, soms een nagemaakte zoeker. Het is de snelste route en vaak de overtuigendste, omdat de look al in de opname is ontworpen.

De prijs is permanent. De schone versie van die middag heeft nooit bestaan. Is de behandeling zwaar, of gaat de mode ervoor voorbij, of wordt een kind in beeld dertig en wil het zijn eigen gezicht zien, dan is er niets eronder om op terug te vallen. Deze apps leveren ook vaak verticale, kleine, één-telefoonclips op, prima voor een post en minder goed voor een aandenken. De juiste keuze wanneer: de look is het punt en de clip is voor nu.

2. Voeg een VHS-effect toe in een editor

Apps als iMovie en CapCut, en de meeste desktopeditors, kunnen achteraf een VHS- of camcordereffect over beeldmateriaal leggen en een nieuw bestand exporteren. Je origineel blijft bewaard. Jij kiest hoe sterk het effect is. Je kunt het resultaat overal posten.

De prijs is werk en een tweede kopie. Iemand moet eerst ieders clips verzamelen, de montage bouwen, het effect kiezen, en exporteren, en het resultaat is een her-encodering van een her-encodering. Doe het voor een trouwvideo en het oogt als een trouwvideo met een filter erop, want dat is het ook. De juiste keuze wanneer: je wilt een bestand met de look erin gebakken, en je ging toch al monteren.

3. Zet de look op een afspeelschakelaar

Dit is wat VideoBro doet, en het is de enige van de drie waarbij het antwoord op "waar leeft de look" nergens is. Iedereen filmt met de eigen Camera-app van de iPhone in één gedeelde tape. Ontwikkelen maakt er één schone breedbeeldfilm van. Dan speelt VHS-modus, een schakelaar onder Afspelen in je Profiel en op het bedieningspaneel van de webplayer, elke tape of film af door een echte analoge behandeling: de 4:3-bijsnede en de kleurvervaging en de band langs de onderkant en de wiebel bij elke overgang, en laat het bestand precies zoals het was. Zet hem uit en het is nooit gebeurd.

De prijs is dat je de behandelde versie niet kunt exporteren. Een download uit VideoBro is altijd de schone film, en wil je een VHS-ogend bestand om te posten, dan is dat taak twee hierboven. De juiste keuze wanneer: het beeldmateriaal is het aandenken, meer dan één persoon filmde het, en de look is iets om van te genieten in plaats van iets om je aan te binden.

Hoe je filmt zodat de look werkt

Welke route je ook kiest, de behandeling kan alleen werken met wat je haar geeft. Een paar gewoontes laten telefoonbeeldmateriaal vanzelf in de look passen in plaats van ertegen in te gaan.

• Houd de telefoon zijwaarts. Tape was 4:3, en dat is een liggende vorm. Verticale video in een VHS-behandeling oogt als een telefoon in een kostuum. (In VideoBro is het ook de enige soort die een tape accepteert.)
• Houd het onderwerp bij het midden. Een 4:3-behandeling snijdt de zijkanten van een breedbeeld weg. Wie aan de rand van het beeld staat, is er zo weer uit.
• Laat de opnames doorlopen. Tape beloont duur. Een camcorderclip was dertig seconden van iemand die de tafel dekte, geen overgang van vier seconden. Film het gewone stuk en de look doet de rest. Meer hierover staat bij wat je kunt filmen.
• Jaag niet op scherpte. Stabiel is goed. Statiefstil is verkeerd. Een handgedragen zwaai is waar het formaat voor gebouwd is.
• Warm licht wint van fel licht. Keukenlicht, lamplicht, het uur voor het avondeten. Tape was op zijn best binnen, 's avonds, met mensen erin.
• Sla de nagemaakte datumstempel over. De ingebrande oranje datum is het enige deel van de look dat puur kostuum is, en hij liegt over wanneer iets gebeurde. Doet de volgorde ertoe, gebruik dan iets dat hem eerlijk bijhoudt: een VideoBro-tape stempelt elke clip met het echte tijdstip van opname en speelt ze op die volgorde af.
• Zet meer dan één telefoon erop. De camcorder ging rond. Dat is het deel van de herinnering dat mensen echt missen, en het heeft niets met het beeld te maken. Gedeelde tapes zijn precies hiervoor gebouwd.

Gebruik je VideoBro, dan gaat het zo

1. 1

   Begin een tape

   Tik op Nieuwe tape en geef hem de naam van de gelegenheid. Nodig de mensen uit die erbij zullen zijn met Uitnodigen: tot 8 mensen inclusief jij, op elk plan.

2. 2

   Tik op ARM en film zoals altijd

   Tik bovenaan het scherm op ARM, en film dan met de iPhone Camera-app, dwars gehouden. Elke horizontale clip die je filmt, komt vanzelf op de tape terecht. Voor alles wat al op een telefoon staat, tik je op + bij de cliplijst en kies je het.

3. 3

   Zet VHS-modus aan

   Tik op je profielfoto, zoek Afspelen, en zet VHS-modus aan. Het voorbeeld van de Actieve tape wordt 4:3 en zacht, er verschijnt een videorecorderteller, en je kijkt de dag vorm krijgen alsof hij op een cassette staat.

4. 4

   Ontwikkel, en kijk hem daarna op beide manieren

   Iedereen op de tape met een account tikt op Ontwikkel. De afgewerkte film landt bij iedereen in de Videokast als één schoon breedbeeldbestand. Kijk hem gewoon, of zet de schakelaar om. De film verandert niet, en de download ook niet.

Dit alles kan op het gratis plan: 2 GB ruimte, ongeveer een uur aan beeldmateriaal, en geen enkel deel van de look is iets waarvoor je betaalt. De volledige rondleiding behandelt de rest van de app.